Categorie: Florida 2018

Woensdag 9 mei – Donderdag 10 mei.

Ben op mijn gewone tijd wakker geworden dus even voor zessen. Lilian ligt nog te slapen maar wordt kort daarna ook wakker. We blijven nog wat in bed liggen met een kop thee. We douchen, we gaan eerst bij de lobby langs om onze check out tijd te wijzigen naar 12 uur. De dame achter de balie vraagt naar onze kamernummer en ik zeg 463. Om te checken grijpt Lil naar haar tas om de kamersleutel te kijken. Oeps, de kamersleutels liggen nog boven. We hebben onszelf buitengesloten. Na dit gemeld te hebben krijgen we nieuwe sleutelkaarten. Omdat we ons vrij snel hebben aangekleed, zijn we vroeger dan normaal naar de diner gereden. Dit keer als afscheid de Blue Dolphin. Het eten is supergoed en er lopen voor ons bekenden in de bediening. Er komt op een gegeven ogenblik zelfs een man binnen die we beide herkennen als de dokter van verleden jaar. Na gegeten en betaald te hebben, rijden we terug naar het hotel om ons te verkleden om nog een uurtje op het strand in de zon te liggen. Ik loop de zee in en zie allemaal kleine visjes langs schieten. Er komt een Amerikaan naast me staan en hij wijst mij op een donkere schaduw verder op in het water. Eerst dacht ik aan een dolfijn. Maar hij bewoog enkel niet als een dolfijn. Op een gegeven ogenblik komt het omhoog en ik vermoed dat wat ik zie de kop van een Manatee is. Ik keer terug op het ligbed en ga nog wat lezen. Lilian loopt naar de waterlijn en kijkt met wat later bleek een spiedende blik over het water. Even later word ik geroepen. “Kijk daar een dolfijn”, zegt ze tegen me en inderdaad in de verte zie ik het ook, zeker 1 dolfijn. We kijken ernaar en langzaam verdwijnt hij uit beeld. We gaan nog even zonnebaden en blijkt het toch al weer tijd te zijn om de koffers te pakken, wat we eigenlijk gisteravond reeds gedaan hebben. We lopen terug naar de kamer. En douchen ons en kleden ons aan voor de thuisreis. Eerst een stukje rijden, tanken en dan door naar Orlando internationaal vliegveld. Voordat we de auto inleveren nog eenmaal af tanken. Dit heeft net als vorig jaar weer wat voeten in aarde, daar we de laatste tankstation voor het vliegveld voorbij rijden. Dus we verlaten eerst het vliegveld door de noorduitgang om een tankstation te vinden. Na enige minuten vinden we er een aan de andere kant van de weg dus draaien maar. Bij het tankstation aangekomen herkent hij onze betaalkaart en creditkaart niet dus naar binnen om ons te laten assisteren. De auto wordt door een medewerkster van het tankstation afgetankt en we gaan terug naar vliegveld om de wagen in te leveren en in te checken voor de terugvlucht. Alles verloopt vlotjes en als we door de douane en security check zijn gaan we naar de shuttle (lightrail) die ons naar de vertrekhal brengt. Hier lopen we door naar de Outback alwaar we een bier een een hamburger bestellen. Dat was smullen. Hier ook onze laatste dollars opgemaakt en dan door naar de gate om in te checken. Ook dit verloopt vlotjes en voor we het weten zitten we in het vliegtuig op weg naar huis. De vlucht verloopt probleemloos en we zitten zelfs met een staartwind van 135 km per uur al snel voor op schema en het blijkt dat we er 45 minuten sneller overdoen dan gepland was. Bij het uitstappen van het vliegtuig de mobiel van Lilian aangezet en een stroom van Whatsappjes van onze buurman Tasso stromen binnen. Hij is al onderweg om ons op te halen. Maar eerst naar het toilet. Hier worden we gebeld door de moeder van Lilian of we al veilig en gezond met beide voeten op de grond staan. Ik beaam dit en zeg dat Lilian wel zal terugbellen als ze van het toilet is gekomen. Dan de koffers van de band halen. Dit duurt wat langer dan we gehoopt hadden. Maar uiteindelijk zijn ze daar dan toch. Lilian heeft Tasso nog aan de lijn, hij geeft aan bij departure 3 te staan. Wij vanuit de vertrekhal naar boven om naar buiten te gaan bij vertrekhal 3. Na even om ons heen gekeken te hebben zien we hem en begroeten elkaar hartelijk. De koffers in de wagen en op weg naar huis. Daar gekomen worden weer hartelijk ontvangen door Jagdesh en de buren. Ze hebben zelfs voor de voordeur een boodschap neergeschreven: “ Welkom thuis “. Erg leuke verrassing. Binnengekomen blijkt het dat Victor het ook weer geweldig vindt om ons weer thuis te hebben. En zo zit de vakantie er weer op⛱.

Dinsdag 8 mei.

Lekker geslapen en we hebben nog wat na liggen soezen voordat we ons gaan douchen en aankleden voor het ontbijt. We rijden naar het plein en besluiten om weer bij Madisons Square te eten. Lilian neemt het madisons ontbijt en ik de madman. Het verschil zit hierin dat ik er een pancake bij heb.  We gaan eerst buiten zitten, maar we bedenken ons snel, door de vrachtwagens die langsrijden hangt er een diesellucht. Dus snel naar binnen, waar we direct het bestelde gebracht wordt.De kwaliteit is weer goed en we hebben het er naar ons zin. We overleggen wat we gaan doen. We besluiten naar het Myakki State Park te gaan. Maar eerst terug naar het hotel om onze tanden te poetsen en ons om te kleden. Water in de rugtas, camera gecontroleerd, route op de TomTom ingesteld en rijden maar. Het is een kleine 40 minuutjes rijden voor we bij het park aankomen. Onderweg hiernaartoe komen we een aantal keten in wolken van insecten terecht. Het lijkt op een gegeven ogenblik wel of er zwarte sneeuw valt. Wat ons op valt is dat er dit jaar aanzienlijk meer insecten zijn dan vorige jaren. Maar in het park aangekomen vinden we geen hinder van die beestjes. We betalen de dame bij de ingang de entreefee en zetten de wagen neer om  aar het visitorscenter te gaan. Daar vragen we wat we beslist moeten zien. Het blijkt dat het park niet heel groot is en dat we alle highlights kunnen bekijken. Dit begint al bij een brug waar zich veel alligators ophouden. En ja hoor er lagen verschillende grote joekels bij de brug. Even verderop was een kleine wandeling uitgezet een natuurwandeling en een boomtoppen-wandeling. We nemen de natuurwandeling en lopen ongeveer twee kilometer voordat we op onze schreden terugkomen. Het is ondertussen erg warm geworden, 94° Fahrenheit …….. het flesje water wat we bij ons hebben raakt al spoedig op. De tweede wordt bij terugkomst in de wagen aangesproken. Op naar de boardwalk. Dit is een plankier die naar het meer loopt. De weg ernaartoe is scenic zoals ze dat hier noemen. Mooie vergezichten en natuur. Bij de boardwalk aangekomen, lopen we over de steigers richting het meer. Het is de bedoeling dat je vogels en andere beesten ziet. Door de droogte die er op het ogenblik heerst, is het meer geslonken en veraf van de boardwalk. Lilian gooit nog twee kwartjes in een verrekijker en kijkt er wat doorheen. Ze ziet niet veel, enkel een paar langpotige vogels die ze niet direct herkent. Net op het moment dat ze mij wil laten kijken is de tijd op?. We lopen terug en gaan naar nog een andere stek waar je wat kan eten. Er is een giftshop en een uitspanning waar het een en ander gehuurd kan worden. Niets van onze gading is daar te vinden. Enkel de restrooms bezocht. Op de terugweg eerst de Canopy walk gedaan. Dit is een korte wandeling richting twee torens. Je beklimt de eerste toren die ongeveer 8,30 meter is en loopt tussen de boomtoppen naar de andere toren. Hier kan je nogmaals omhoog klimmen, en ik denk dat de hoogste punt op ongeveer 22 meter boven de grond is. Stoere Lilian & Co doen dat gewoon. Boven komen we in contact met een meisje dat ik eerder voor heb laten gaan. Ze spreekt ons boven op de toren aan en vraagt of we uit Nederland komen. Wij beamen dit en ze zij dat ze dit kon horen, omdat ze familie in Haarlem had wonen. Ik vertelde haar natuurlijk dat ik in Haarlem geboren en getogen was. Er ontstond een leuk gesprek en wij namen een foto van haar en zij van ons. Hier scheiden onze wegen zich weer en we besloten terug te rijden naar het hotel om ook nog eventjes op het strand te gaan liggen. Onderweg hebben we nog even bij de Publix gestopt om een lekkere vruchtensalade en enkele bananen te scoren. Erg lekker. Bij het hotel aangekomen, snel de badkleding aangedaan en naar het strand gegaan waar we enige tijd hebben doorgebracht met pootje baden en lezen. Het was alweer tijd om naar de kamer en het balkon te gaan voor een Corona met een chippie. Hier nog lekker gelezen en ons daarna gedoucht en omgekleed om te gaan eten. We komen weer uit bij Venezia. Het wordt weer een salade en een pizza. We hebben zo’n trek dat we zelfs vergeten een foto van het avondeten te maken. Dat doen we dus als we klaar zijn, weer eens iets anders?. We rijden terug naar het hotel en lopen nog even door naar de receptie om te vragen wat de check out tijd is. Terug op de kamer koffie en dan naar bed. Het wordt een lange zit morgen✈️.

Maandag 7 mei.

Was vanochtend vroeg wakker. Lilian snurkte nog lekker door. In de tussentijd lekker zitten lezen in de riante stoel in de kamer. Langzaam wordt Lilian ook wakker en drinken een kop thee en kijken we nog even TV. Dan gaan we ons aankleden voor het ontbijt. Deze keer nemen we voor het eerst een andere plek om dit te doen. Dat leuke tentje dat we gisteren binnen zijn gelopen en waar de bediende ons aansprak en zei dat hij een Duitser ?? was. Het was gezellig druk en we moesten even op onze beurt wachten om te bestellen. Toen we aan de beurt waren, herkende hij ons direct. “Hé, de Nederlanders”??, riep hij ons toe. Wij: “Hé, die Duitser”?. We nemen een omelet met ham, champignons, ui, tomaat en spinazie met toast en een bakje fruit. Wat zijn we gezond bezig?. Hij heeft waarschijnlijk erg zijn best gedaan, want het smaakte erg goed. In de wagen op de terugweg naar het hotel besluiten we eerst te gaan fietsen en dan naar het strand. We smeren ons dubbeldik in met zonnebrandcrème. Zelfs Lilian neemt factor 30. Dat wil wat zeggen.

Het is namelijk helderblauw en een temperatuurtje van 29°. Lekker om te fietsen. Het waait niet en we lopen naar de conciërge voor de fietsen. Hij heeft er nog twee en het blijken echt de laatste te zijn en niet de allerbeste. We rijden dit keer richting het noorden van het eiland en niet downtown. We rijden via de wijk de grote weg op en rijden een eind. Hier duiken we opnieuw een wijk in om de huizen alhier te bekijken. Er staan leuke optrekjes tussen. Ik zie me hier al echt wonen.

Maar ja, ik heb nog steeds de lotterij niet gewonnen☹️.we rijden nog een brug over en besluiten dan terug te fietsen. We rijden ons hotel voorbij, omdat ik een beetje nieuwsgierig ben wat er aan het eind van de weg te vinden is. Na nog langs enkele appartementencomplexen te zijn gereden komen we in een openbaar park aan. Rechts kan je naar het strand (hebben we dus even gedaan) en links was een parkachtige gebeuren met picknicktafels en zitjes onder de bomen en een strandje. Erg leuk. Daar even in de schaduw staan kijken hoe de locals aan het recreëren waren.

Weer op de fiets en terug naar het hotel. We mochten de fietsen namelijk maar drie uur huren/lenen en dat verliep bijna. Even naar boven om te lunchen en ons om te kleden voor het strand. Phoe, het is druk op het strand en we kunnen zo gauw geen ligbedden vinden. Ja eentje is er nog vrij we leggen onze spullen erop en gaan met onze voeten in de zee staan om te voelen of het water lekker is. Een duidelijke ja. Maar met één ligbed zonder parasol, met zijn tweeën, dat is het niet. Dan maar naar het zwembad. Als we via de hoofdopgang het strand willen verlaten staan er net een aantal mensen op om het strand te verlaten. Je raadt het al twee ligbedden met een parasol. Hier hebben we enkele goddelijke uren doorgebracht. Maar ja, het wordt vanzelf weer biertjestijd, dus verkassen we naar boven en nemen we onze biertjes tot ons op het balkon van onze penthouse met een ruisende zee onder ons, de wind is aangetrokken en het is er heerlijk uit te houden. Lilian is ondertussen alweer aan het googelen waar en wat we gaan eten. Venezia steekt er toch met kop en schouders boven uit. Dus het wordt weer Venezia, we hebben ook bij andere eettentjes gekeken, maar de ambiance is geweldig en het is niet druk dus kunnen we zo op het terras aanschuiven. We nemen zoals gebruikelijk de Pinot Grigio en hij smaakt weer voortreffelijk. Hier past een pasta met aubergine bij. Met een erg goede tomatensaus. Dus het was weer geslaagd. Na nog een rondje gelopen te hebben gaan we naar het hotel terug om nog een koffie te nemen en nog even op de iPad, de site bij te werken en nog een beetje TV te kijken. En dan slapen.

Zondag 6 mei.

Hebben iets langer in bed gelegen dan we de laatste dagen hebben gedaan.

Het heeft vannacht behoorlijk geregend?en nu we naar buiten kijken is het redelijk bewolkt.?. Dan maar douchen en naar de Blue Dolphin om te ontbijten?. Dat was weer zoals vanouds goed.  We lopen een rondje door het dorp en onderweg komen we nog een leuk plekje tegen om te ontbijten, nieuwsgierig lopen we naar binnen en worden aangesproken door de winkelbediende die gelijk vraagt waar we vandaan komen. Dit omdat hij een bekende taal hoorde. Hij vertelt ons dat hij zelf uit Duitsland?? komt, Zoals hij het zelf zegt te horen is aan zijn accent. Hij duwt ons de ontbijtkaart in onze handen. Wij nemen deze door en beslissen op dat moment om morgen daar te ontbijten. We slenteren verder en lopen een paar boetiekjes binnen. Nu worden we aangesproken en gevraagd of we vakantie hebben en weer waar we vandaan komen. Er ontspint zich een leuk gesprek over vakantie dagen en Nederland??? en dat ze er graag naartoe zouden willen gaan. We besluiten terug te rijden naar het hotel en onze tanden te poetsen en naar de outlet bij Ellerton te rijden. Lekker shoppen. Bij de Tommy Hilfigerstore komen we spontaan een collega-directeur van Lil tegen. Even mee gebabbeld en nog wat kleding?aangeschaft. Voor dat je het weet is het laat⌚️. Dus stappen we in de wagen en rijden naar Sarasota terug. We hebben nog iets te drinken nodig dus besluiten we ook nog een supermarkt aan te doen. Onze eerst poging is geen succes. Sam’s Club. We komen in een soort van warenhuis terecht, waarin je alles kunt kopen wat je nodig hebt. Maar de hoeveelheden zijn van dien aard dat je voor een maand genoeg hebt. Dus de auto in en even later opnieuw geprobeerd. Nu bij de Publix. Een normale supermarkt waar je kan kopen wat je nodig denkt te hebben. We scoren onze Coronaatjes ?en lopen te zoeken naar de chips als we de vleesafdeling oplopen en verse kip van het spit tegenkomen. Dat ruikt lekker en verleidelijk. We besluiten een grote te kopen en er twee verschillende salades en klein kuipje dressing bij te doen en dit vanavond ons diner te laten zijn. Scheelt aanzienlijk en hiervoor hadden we ook ons reisbestek voor gekocht. Bij het hotel terug kleden we ons om. We gaan nog even naar het strand om te lezen en te relaxen. Na twintig minuutjes besluiten we te verkassen naar het zwembad, omdat het fris wordt aan het strand. 

Na hier bij het zwembad nog wat gelezen te hebben en de mensen te hebben bekeken, gaan we naar boven om onszelf warmere kleding aan te trekken en te gaan eten. Lilian is er maar druk mee. Kip in de magnetron, en de saladeschalen worden al op het balkon gezet. Kip?en bier. Altijd een goede combinatie. We zitten te smikkelen en smullen. Binnen een mum van tijd zit het erin. De kip was mals en smaakvol. De salades verfrissend en de biertje cool. Dus al met al een geslaagde avonddiner. Daarna de afwas (bestek!) gedaan en het afval in een papieren zak gedaan en in de afvalemmer gedeponeerd?. We staan op het balkon nog even te genieten van een mooie ondergaande zon?. En blijven hier nog even want het weer slaat om en dat merk je aan de avond die zwoeler is. Het wordt nu nog koffie☕️ drinken, even TV ? kijken, douchen?☹️en dan slapen? gaan

Zaterdag 5 mei.

Vrij vroeg wakker geworden, beetje onrustig geslapen door de airco die gistermiddag spontaan begon te lekken. We hebben dit aangegeven bij de receptie, er zou een monteur naar kijken. Wij zijn gaan eten en hebben niets gezien wat deze man/vrouw heeft gedaan. Toen we terug waren deed de airco het weer, maar toen we een uurtje hadden geslapen begon het weer te regenen in onze kamer. Lilian heeft de ijsemmer eronder gezet en daarna zijn we gaan slapen. Maar toch ietwat onrustig. Voor de laatste keer naar Granny’s voor het ontbijt en daarna nog naar de super gereden voor nog wat boodschappen. Lilian is ook nog bij de Dollar Tree geweest om nog wat disposables te halen. Hierna zijn we teruggereden en hebben we de koffers, die we overigens gisteren al op orde hadden gemaakt, in de wagen geladen en zijn richting Tarpon Harbour gereden. Het was er redelijk druk en hebben de wagen een beetje semi illegaal geparkeerd. Hierop zijn we de lange boulevard afgelopen, naar onze favoriete sponzen winkel. Hier hebben we het e.e.a. gescoord, waar we beide zeer gelukkig van worden en zijn teruggegaan naar de wagen. Hebben onze lunch opgehaald en zijn op de rotonde in de schaduw, er hangen doeken boven de rotonde en er zijn bankjes, onze lunch genuttigd. Nog een sanitaire stop gemaakt in het dorpje en doorgereden naar Sarasota. Halverwege de middag slaat het weer om van zonnig met een temperatuurtje van 29° naar zwaar bewolkt en de temperatuur teruglopend naar 27°. 

Aangekomen bij het Sand Castle hotel checken we ditmaal probleemloos in. We zitten op de vierde etage in een gerenoveerde kamer. We zijn er erg blij mee. Mooi uitzicht en een bruut ruisende zee. Beetje moe van het reizen nemen we eerst een cola. Even terug naar de receptie voor het WiFi wachtwoord en dan het balkon op voor de vijf uur borrel met snack. Nog even lekker op het balkon gezeten, daarna omgekleed en ondanks dat het ons werd afgeraden, wegens de drukte, met de auto naar het centrum gereden om te gaan eten. Het wordt onze favoriete Italiaan Venezia. Hier bestellen we een pizza ?en een salade en erbij een Pinot Grigio??. Dat was weer overheerlijk op het terras aldaar. De jetset van Sarasota laat in alle soorten en maten hun wagens ? bewonderen, dus er valt voldoende te zien ?. Na we nog wat rondgelopen hebben en enkele winkeltjes binnen zijn gegaan, begint het te spetteren ?en besluiten naar de wagen te gaan en terug te rijden naar ons strandhotel. Alwaar we een kopje koffie ? drinken om daarna te douchen en te gaan slapen.

Donderdag 3 mei

De nacht is omgevlogen, denk dat we erg moe waren. Hebben nog wat lui in bed gelegen met een kopje zelfgemaakte thee. Rustig aangekleed en naar Granny’s gereden. Lekker ontbijtje genomen, overmedium met bacon, toast en patato’s. Dus gewoon een Amerikaans ontbijtje. Even gepraat met Nederlanders die naast ons waren komen zitten. We zijn na het ontbijt de weg weer overgestoken. Met de auto natuurlijk, want je bent in Amerika of niet. Geshopt bij Wine & Dixie. Een hele nette supermarkt en daar bier en lunch gehaald. Bij het afrekenen weer iets geleerd. Als je je betaalpas gebruikt (debitcard ) kun je direct contant opnemen. Hadden we nog niet eerder gezien. Terug op de Plantation hebben we ons omgekleed en hebben ons bij het zwembad geïnstalleerd. Lekker lezen, luieren en zwemmen. Naarmate je het meer naar je zin hebt des te sneller gaat de tijd?. Op naar de kamer om onze lunch die we vanochtend hebben gekocht te verorberen. Banaantje erbij als toetje en nog even op de iPad gerommeld, mail gelezen en twitter in de gaten gehouden. Wat gaan we vanmiddag doen? Zoals we gisteren reeds besloten hadden gaan we fietsen. Er staan nog precies twee fietsen. Een rode heren Beachcruiser en een lichtblauwe damesuitvoering?. Echter was de damesuitvoering erg laag bij de grond. Niet Lil der maat. Maar op dat moment komt er een medewerker van het resort aanfietsen op een lichtblauwe cruiser. “Special Delivery”, roept hij en stapt af en gaat naar binnen. En wat denk je precies op maat. Dus de weg op en proberen het strand te halen. Het blijkt tochte warm en te ver te zijn, maar het fietsen op zich was erg leuk. Even een zijweg in om een community te bekijken, leuke huizen ? aan het water en een andere zijweg met een mindere wijk. Terug op de Plantation kleden we ons weer om om een duik in het zwembad te nemen, lekker verfrissend. Na niet zolang bij het zwembad gezeten te hebben, keren we terug naar de kamer om hier ons dagelijkse Corona te drinken. Met weer Doritos als snack. Lilian wil vanavond bij Cody ‘s Roadhouse eten en heeft het menu voor ons al uitgezocht; de Sirlion steak is donderdag in de aanbieding dus dat gaat het worden voor ons met een Pinot Grigio. En inderdaad na een korte rit arriveren we bij het restaurant. Het is er gezellig druk, maar we worden direct in een booth gezet waar we bestellen wat we al besloten hebben. We worden vlot bediend en het eten volgt vrij snel. Alles was weer perfect. Na afgerekend te hebben gaan we terug naar de Plantation en daar drinken we buiten nog koffie☕️. En dat was weer een dag om?.

Woensdag 2 mei 

Op gestaan en weer rustig aangedaan. Krantje op de iPad en een stukje op de e-reader gelezen. Scheren, douchen en naar Granny’s om te ontbijten. Dit keer nemen we een groente-omelet met ham en toast. Koffie erbij en smikkelen maar. Het was echt lekker. Na het ontbijt naar de overkant gereden en daar de lunch gescoord. Een bowl Ceasarsalade met alles erop en eraan. Veel lekkerder dan een broodje en precies genoeg voor twee. Maar eerst het ochtendritueel bij het zwembad. Lekker luieren in de zon voordat het te warm wordt. Gezwommen hebben we dit keer niet, we waren gewoon lui. De enige opwinding was de manatee die voorbij kwam zwemmen. 

Op weg naar de kamer besluiten we het winkeltje binnen te gaan en te vragen wat we konden verwachten van de boottrip die het resort tegen een betaling van $15,00 per persoon aanbiedt?. Uurtje varen en het plaatselijke dierenrijk, als je geluk hebt. En de omliggende mooie huizen. We denken erover en lopen naar de kamer. Halverwege besluiten we alsnog om het bootje vandaag te doen en morgen te fietsen?. We maken de reservering en gaan naar onze kamer om te lunchen. Het is op dat moment 27°, Omkleden insmeren en naar de boot. Hier aangekomen hebben we even moeten wachten voordat we aan boord mogen. Het was een lekker stukkie varen?. We zagen weinig dieren, maar wel een nest van een osprey, een visarend. Verder was er niets te zien dan een aalscholver die een speciale tactiek had om te vissen. Hij dook voor de boot het water in en door de werveling van de buitenboordmotoren raakten de vissen verward en deze slimme aalscholver pikte zo op een vrij simpele manier zijn kostje bij elkaar?. Langs de oever staan hele mooie en ook enkel verwaarloosde huizen. Het was niet spectaculair, maar zeker wel de moeite waard. Na nog wat rondgehangen hebben en foto’s te maken van de pelikanen en aalscholvers, lopen we terug naar onze kamer om een cola te drinken en later een doritos te knabbelen en een Corona te nemen?. Lekker nagenietend van de boottocht wordt het tijd om ons te concentreren op wat we vanavond gaan eten. Het wordt de Mexicaan. 800 meter verder op even de snelweg op en er direct weer vanaf. We bestelden burrito’s met vlees en pulled pork, was echt lekker en de porties waren goed. Het was weer happy hour. Dus één drankje was gratis. We nemen wijn, een chardonnay. Nu zijn de glazen wijn die ze schenken niet wat we in Europa gewend zijn. Het zijn ware zwembaden. Lekker gegeten met een lekker wijntje! Bij het hotel nog even buiten koffie drinken en de site updaten, dan douchen en de oogjes toe

Dinsdag 1 mei.

Vanochtend weer op tijd wakker, na een heerlijke nacht. Het heeft nachts geregend?, want op de straat voor de kamer lagen plassen en het was lekker fris. Koffers uitgezocht en opnieuw ingedeeld.

Granny’s wacht op ons. Dus de wagen in en naar de diner. Het is er druk en we moeten even wachten voordat we de booth in mogen. We zien bekende gezichten en bestellen ons favoriete ontbijtje. De prijs is naar onze maatstaven laag. Aan de overkant is een nieuw restaurant gekomen en we rijden hiernaar toe om deze even te checken. Ziet er goed uit en besluiten dan ook om deze vanavond uit te proberen. Er was echter ook een Dollar Tree winkel waar we naar binnen zijn gegaan. Met onze aankoop aldaar van $ 2,06: water en een kleine piepschuimen koelbox. DaarnA zijn we teruggereden naar de Plantation. Tanden poetsen en zoals we besloten hadden naar het zwembad om te chillen en te zwemmen. Zalig was het daar. Er kwamen zowaar enkele manatees langs, wat enige opwinding veroorzaakte bij de vele Nederlanders die aanwezig waren. Op het heetst van de dag naar de kamer gegaan om te lunchen?. Nog even op ons terrasje gezeten en besloten om naar de Tree Sisters te gaan. Dit zijn drie warmwaterbronnen waar de manatees overwinteren. We hebben niet rechtstreeks bij het park de entree fee betaald, maar bij een visitorcentre, dus kregen we een bandje om ons pols geplakt. Doorgereden naar het park, waar we overigens niet konden parkeren. Dat moest een stukje verderop bij een mall. In het park hebben we een wandeling gemaakt en van de natuur genoten. We kwamen daar muizen en schildpadden tegen, zomaar in het wild?. Na ruim twee uur onszelf te hebben geëntertaind, zijn we terug gereden naar het resort. Omgekleed en voor ons kamertje een Corona-tje samen met een chippie opgetrokken en in de halfschaduw zitten genieten van het luxe leventje. Het wordt vanzelf laat en we hebben besloten om het restaurant aan de overzijde van de snelweg te bezoeken. Het is weer eens iets anders?. We bestellen BBQ kip met cole slaw en voor mij frietjes en Lilian neemt er gestoomde rode aardappel bij. Het is verrassend lekker en niet duur. Na het eten weer naar de overkant, naar het resort,  een bakkie koffie, douchen en slapen maar.??

Maandag 30 april

We waren ondanks dat we erg vermoeid waren van de reis toch redelijk vroeg wakker, zo rond zeven uur. Na eerst nog wat uitgepuft te hebben in bed en een een kopje thee te hebben gezet zijn we gaan douchen en aankleden en hebben we eerst het vliegveld verkend en gekeken waar we konden eten. Mogelijkheden zat, zelfs McDonald bood een ontbijtje aan. Maar we besluiten toch maar in het Hyatt te ontbijten. Top Floor de negende zit een leuk restaurant waar ‘s avonds gedineerd kan worden en waar je ‘s ochtends erg lekker kan ontbijten. Ze hadden er namelijk een buffet dat er niet om loog. Er was echt van alles. 

Na uitgecheckt te hebben, zijn we naar de rental cars gelopen om de huurauto op te halen. Daarna naar de Florida Mall gegaan, dit ging gepaard met een site seeing tour, omdat we het verkeerde nummer in het adres in de TomTom opgeven hadden. We zijn er uiteindelijk wel gekomen en hebben heerlijk rondgekeken en Lilian heeft twee leuke broeken gescoord.

Het werd tijd om richting Crystal River te rijden en ons vertrouwde Plantation on Crystal River resort op te zoeken. Hier hebben we een kleine tegenvaller. Ze wilden ons in een achterafkamer stoppen, omdat ze het erg druk hebben met grote groepen. Maar ja dan kennen ze de familie Balk niet. Dus terug naar de receptie en daar even gesproken over de boeking. Daarna werd onze kamer omgeboekt naar degene die ons voor ogen stond, of die wij eerder hebben gehad bij ons vorige verblijf. Na ons te hebben omgekleed zijn we naar het zwembad gelopen en hebben even rondgekeken. Van zware schade van de orkaan was bijna niets te zien. Een enkele betonnen waterkering lag scheef. Terug op de kamer hebben we een Corona opengetrokken en een zak dorito’s. Op het terras even lekker zitten om daarna af te zakken naar Cody’s Roadhouse om te eten. Hiervan teruggekomen nemen we eerst nog koffie en zijn we toch weer toe aan een lekkere nachtrust.?